Over sokkenwol en het goede leven

img_1227Het schijnt dat sokken breien iets meditatief heeft. Mijn vriendin in Nederland breit  iedere autorit naar Frankrijk sokken en nu heb ik ook een spinvriendin die er zo bedreven in is dat ze er zelfs een heus winkeltje op het internet van heeft gemaakt: de kleinste sokkenfabriek genaamd. Als je sokken breit, hou je wol over. En dat is nu weer leuk voor mij. Ik kreeg van de spinvriendin een heel zakje vol restjes. Daar brei ik nu vrolijke domino vierkantje van. Met die zelfde spinvriendin ben ik het afgelopen weekend in de Drôme geweest. Vrijdag ben ik naar haar gereden en van daaruit samen naar Crest. We zaten in een knusse B&B midden in het middeleeuwse centrum met alles op loopafstand. Een beetje rondgesnuffeld en brood, wijn en kaasjes gekocht om al breiend, smikkelend en kletsend de avond door te komen. De volgende ochtend bijtijds uit de veren en hop ….. naar het fête de la laine, waar ook een andere spinvrouw uit ons gilde zich bij ons voegde. O,o,o, wat hebben we mooie dingen gezien, veel ideeën opgedaan, helaas geen foto’s gemaakt en met veel aardige mensen gebabbeld.  Natuurlijk ook wol gekocht. Het was dus voor ons ook een Fête! Op afgesleten pootjes terug naar ons huisje. Na een half uurtje rust vonden we dat we toch nog wel iets van de omgeving moesten zien. Wandelschoenen aan, langs het toeristenbureau voor een plattegrond en sjouwen maar. De mevrouw had ons gezegd dat het een gemakkelijke wandeling was zonder veel hoogteverschil. Nou, we hebben het geweten,  vriendin in een spierwitte lange broek en ik in een rokje twee uur stijgen en dalen op rotsige paden, die eigenlijk de naam pad niet waardig waren. Twee uur hebben we over de vijf kilometers gedaan. We zijn helden! De volgende dag weer huiswaarts en meteen een klein strengetje wol gespind. De wol had ik vorig jaar al geverfd en het spinde als een trein, dat kon ik van de rode merinowol niet zeggen. Maar ook die is eind 2016 gesponnen en ik heb er voor mijn lief een sjaal van gebreid. De witte wol is ook niet de gemakkelijkste. De wol is afkomstig van een schapenras uit de Pyreneeën dat gekruisd is met een Charolais schaap en er zitten veel pluisjes in, het zal nog wel even duren voordat de 500 gr zijn gesponnen. Dan natuurlijk de nieuwe aanwinst uit Crest, 300 gr van schapen uit de Dordogne. Zo spin ik straks heel Frankrijk rond.  Het andere geknutsel (buiten de naschoolse opvang) staat op even een laag pitje, maar de waakvlam blijft branden.

Advertenties

5 gedachtes over “Over sokkenwol en het goede leven

  1. Wat gezellig om je verslagje van dit uitstapje te lezen, Dorothé!
    Veel spin- en breiplezier met je nieuwe wolletjes,
    Jaccoline
    P..S.: Ik weet niet of je op Facebook zit, maar ik beleef veel plezier (en leer enorm veel) in de FB-groep Spinnen en spinnewielen. Wellicht ook iets voor jou…?

    Like

  2. Die vierkantjes zien er zo leuk uit! Ik ben niet zo’n breister en helemaal niet van sokken. Trauma uit mijn lagere schooltijd. Maar ik heb wel gebreid hoor, vooral op de breimachine, jaren geleden. Ik zie wel heel veel hele mooie wol voorbijkomen.
    Je hebt genoten van dat uitje, heerlijk!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s