Afijn, 259 dagen later,

1559A37C-FA2B-4BE3-82B6-5FE192499327

maar ik ben er nog steeds hoor. Het is een druk jaar geweest, met ups en downs maar altijd alles weer te boven gekomen. Mijn lief heeft in het voorjaar in het ziekenhuis gelegen. Alles is nu in orde, maar een evenement op zich. De ambulancedienst wordt hier uitgevoerd door de Sapeurs-pompiers  (de brandweer) dus dan komt er zo’n prachtig rode bus met sirene het erf op gereden (en het hele dorp is in één klap op de hoogte).  Ziekenhuizen zijn altijd een eindje rijden, deze lag op ongeveer 60 km van ons vandaan. Gelukkig mag je vanaf 10 uur ‘s ochtends tot 10 uur ‘s avonds op bezoek. Veel bezoekers (ik ook) nemen hun lunch mee en eten dan gezellig samen met de patiënt (die het ziekenhuiseten vreselijk vindt). Handdoeken moet je van thuis meenemen en koffie en thee worden buiten de maaltijden niet geserveerd (wel flesjes water). Niets dan lof voor de medische zorg in Frankrijk.

Aan het knutselfront is het vooral druk geweest in de gebieden waar zich wolliefhebbers ophielden. Ik heb nog steeds veel plezier in het spinnen. Geen prachtig egale draad maar het gaat vooruit. In juli is de spinclub een dagje bij mij geweest om wol te verven. Een superleuke, helaas regenachtige, dag. Volgend jaar een herkansing.

De tuin heeft van ons liefdevolle aandacht gekregen waarvoor wij weer beloond werden met een overvloedige bonen,  bieten en tomatenoogst, rode pepers te over en zelfgezaaide (zaad dat ik in Taiwan had gekocht) chinese aubergines. De rozenperken hebben vrachten bloemen gehad en de andere perkjes worden stilaan volwassen.

74FF1CA8-4F2D-411F-9313-17AE80CFD3C6.jpegAls het weer iets te wensen over liet heb ik me binnenshuis vermaakt met een stapel leesvoer en spelletjes bridge met deze en gene.  We hadden ons weer weten te plaatsen voor de bridgefinale in Parijs (categorie onderknuppels klasse 2) maar toch, altijd gezellig.

En weer of geen weer, de zomergasten hebben ons huis ook weer kunnen vinden. Het was weer een bont gezelschap van familie en vrienden die aanschoven aan de keukentafel. Zelf hebben we ook nog een paar dagen ouderwets gekampeerd in La Vendée, fietsen mee en gaan met die banaan.

En nu is het al weer 19 november, vanmorgen zijn mijn zus, zwager en nichtje weer huiswaarts getrokken nadat we uitbundig mijn verjaardag gevierd hebben met taart, wandelingen en borrelbezoek.

3 reacties

  1. Hi Dorothé, leuk weer iets te lezen! Tja het ziekenhuis werkt daar even anders,het eten is rampzalig, dat heb ik ook ondervonden, maar de verzorging en aandacht is geweldig! Bij ons was het ook een druk jaar van iedereen die komt en gaat. Leuk hoor en gezellig. de tuin werd dit jaar niets vanwege de late vorst, och dit jaar beter zullen we maar denken.
    fijne wintertijd verder en groetjes, Evelyne

    Like

  2. Hoi Dorothé, wat een gezellig berichtje weer, over al je wel en wee in La douce France! En wat een mooie strengen wol in inspirerende kleuren… Beterschap voor je man en hopelijk kom je weer lekker veel aan spinnen toe…!
    Hartelijke groet vanuit Den Haag!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s